Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 49
गणैः समेतो युयुधे तदानीं स वीरभद्रो हि महाबलश्च । सर्वान्सुरांश्चेंद्रमुखान्महाबलस्तथा गणान्यक्षपिशाचगुह्यकान् । स दैत्यवर्योऽतिरुषं प्रविष्टः संमर्दयामास महाबलो हि
gaṇaiḥ sameto yuyudhe tadānīṃ sa vīrabhadro hi mahābalaśca | sarvānsurāṃśceṃdramukhānmahābalastathā gaṇānyakṣapiśācaguhyakān | sa daityavaryo'tiruṣaṃ praviṣṭaḥ saṃmardayāmāsa mahābalo hi
ครานั้นวีรภัทรผู้มีกำลังมหาศาล พร้อมด้วยเหล่าคณะคณาได้เข้ารบ เขาบดขยี้เหล่าเทวะที่มีพระอินทร์เป็นผู้นำ และหมู่ยักษ์ ปีศาจ และคุหยะกะทั้งหลายด้วย ส่วนทายตยะผู้เป็นใหญ่เมื่อถูกโทสะอันรุนแรงครอบงำ ก็ย่ำยีศัตรูในศึกด้วยพลังอันยิ่งใหญ่แท้
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Tirtha: Kedāra (Kedāranātha)
Type: kshetra
Scene: Vīrabhadra, massive and radiant with gaṇa hosts, confronts the raging daitya leader who crushes devas and yakṣa–piśāca–guhyaka bands; bodies and banners tumble amid a storm of weapons.
FAQs
Śaiva theology presents Vīrabhadra and the gaṇas as irresistible expressions of Śiva’s will—pride (even divine pride) is humbled before dharma-backed power.
The broader setting is Kedāra-khaṇḍa (Kedārakṣetra/Himalayan sacred geography), though this verse itself is battle-focused rather than directly praising a single tīrtha.
None in this verse; it is a narrative description of combat among devas, daityas, and attendant beings.