Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 55
तथेति गत्वा ते सर्वे देवा विष्णुपुरोगमाः । तथा ब्रह्मादयः सर्व ईडिरे ऋषयो हरम्
tatheti gatvā te sarve devā viṣṇupurogamāḥ | tathā brahmādayaḥ sarva īḍire ṛṣayo haram
ครั้นกล่าวว่า “ตถาสตุ—เป็นเช่นนั้นเถิด” เหล่าเทวะทั้งปวง—มีพระวิษณุนำหน้า—ก็ออกเดินทาง; เช่นเดียวกัน พระพรหมและเหล่าอื่น ๆ ตลอดจนฤๅษีทั้งหลาย ต่างสรรเสริญพระหระ (พระศิวะ)
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa style)
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Listener: Kedārakhaṇḍa audience
Scene: A grand procession: Viṣṇu at the forefront, followed by devas, Brahmā, and sages, all offering hymns to Hara—suggesting a sacred yātrā toward Śiva’s presence.
FAQs
Unity in devotion—gods and sages together—invokes divine grace and restores harmony.
Not explicit in this verse; it is part of Kedārakhaṇḍa, which overall exalts Kedāra and its Śaiva sanctity.
Collective praise/worship (īḍā, stuti) of Hara is enacted as the appropriate devotional response.