Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 10
इत्येवं ब्रुवतां शब्दः श्रूयते शिवसन्निधौ । स्वकीयं मतमास्थाय ह्यब्रुवंस्ते परस्परम् । तत्त्वज्ञानविहीनास्ते केवलं वेदबुद्धयः
ityevaṃ bruvatāṃ śabdaḥ śrūyate śivasannidhau | svakīyaṃ matamāsthāya hyabruvaṃste parasparam | tattvajñānavihīnāste kevalaṃ vedabuddhayaḥ
เมื่อพวกเขาพูดกันเช่นนั้น เสียงอื้ออึงก็ดังก้องในสำนักของพระศิวะ ต่างยึดถือความเห็นของตนแล้วโต้เถียงกันไปมา เขาเหล่านั้นปราศจากญาณแห่งตัตตวะ มีเพียงปัญญาที่หมุนอยู่กับพระเวทเท่านั้น
Narrator (within Māheśvara-khaṇḍa Kedāra-khaṇḍa context)
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and sages (implied)
Scene: A sonic ‘cloud’ of argument rises before the shrine; Śiva’s presence is suggested by a calm, luminous sanctum while disputants, each holding to his own stance, point and rebut.
FAQs
Scriptural learning without tattva-jñāna becomes noise; true dharma requires realized understanding, not ego-bound opinion.
The verse sits in Kedāra-khaṇḍa, the Skanda Purana’s glorification of Kedāra’s Śaiva sacred region.
No direct prescription; it critiques contentious speech within a sacred ritual environment.