ब्रह्मोवाच । नमो रुद्राय देवाय मदनांतकराय च । भर्गाय भूरिभाग्याय त्रिनेत्राय त्रिविष्टषे
brahmovāca | namo rudrāya devāya madanāṃtakarāya ca | bhargāya bhūribhāgyāya trinetrāya triviṣṭaṣe
พระพรหมตรัสว่า: ขอนอบน้อมแด่พระรุทระผู้เป็นเทพเจ้า ผู้ทำลายมทนะ ขอนอบน้อมแด่ภัรคะผู้เปี่ยมมงคลยิ่ง แด่ผู้มีเนตรสาม และแด่ผู้ซึ่งสวรรค์สรรเสริญ
Brahmā
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Listener: Śiva (Rudra/Maheśvara)
Scene: Brahmā, hands folded, stands before the radiant blue-throated Lord, invoking him as Rudra, Kāmāntaka, Bharga, and Trinetra; the atmosphere is charged with ascetic fire and auspicious brilliance.
Śiva is the conqueror of desire (Madana) and the radiant auspicious reality praised by all worlds—devotion to him purifies intention.
Kedāra is the narrative setting for Brahmā’s hymn, reinforcing the tīrtha’s status as a place of Śiva’s manifest greatness.
Stuti (praise) and nāma-smaraṇa (recitation of epithets like Rudra, Madanāntaka, Trinetra) are implied.