Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 59
निर्मथ्यमानादुदधेस्तदासीत्सा दिव्य लक्ष्मीर्भुवनैकनाथा । आन्वीक्षिकीं ब्रह्मविदो वदंति तथआ चान्ये मूलविद्यां गृणंति
nirmathyamānādudadhestadāsītsā divya lakṣmīrbhuvanaikanāthā | ānvīkṣikīṃ brahmavido vadaṃti tathaā cānye mūlavidyāṃ gṛṇaṃti
เมื่อมหาสมุทรกำลังกวนอยู่ ณ กาลนั้น พระลักษมีผู้รุ่งเรืองดุจทิพยรัศมีได้ปรากฏ—ทรงเป็นอธิราชินีแห่งโลกทั้งปวง ผู้รู้พรหมันกล่าวขานพระนางว่า “อานวีक्षิกี” คือพลังแห่งการใคร่ครวญอันแท้จริง ส่วนผู้อื่นสรรเสริญพระนางว่าเป็น “มูลวิทยา” คือรากแห่งความรู้ทั้งสิ้น
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Tirtha: Samudra-manthana tīrtha (mythic) / Śrī-udbhava motif
Type: kshetra
Scene: From the churned ocean rises radiant Lakṣmī, sovereign of the worlds, luminous and serene; sages/knowers acclaim her as inquiry and root-knowledge.
FAQs
Lakṣmī is not merely wealth; she is also divine wisdom—right inquiry and the root-knowledge that supports dharma.
The verse occurs within Kedārakhaṇḍa (Kedāra sacred geography), though this particular shloka focuses on Mahālakṣmī’s cosmic manifestation rather than a single shrine.
No explicit vrata, dāna, snāna, or japa is prescribed in this verse.