Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 60
ब्रह्मविद्यां केचिदाहुः समर्थाः केचित्सिद्धिमृद्धिमाज्ञा मथाशाम् । यां वैष्णवीं योगिनः केचिदाहुस्तथा च मायां मायिनो नित्ययुक्ताः
brahmavidyāṃ kecidāhuḥ samarthāḥ kecitsiddhimṛddhimājñā mathāśām | yāṃ vaiṣṇavīṃ yoginaḥ kecidāhustathā ca māyāṃ māyino nityayuktāḥ
บางท่านผู้สามารถกล่าวว่าพระนางคือพรหมวิทยา คือญาณรู้พรหมัน; บางท่านเรียกพระนางว่า สิทธิและฤทธิ์—ผู้ประทานอำนาจบังคับบัญชาต่อเป้าหมายอันปรารถนา. โยคีบางพวกกล่าวว่าพระนางคือพลังไวษณวี และผู้ชำนาญในมายาศาสตร์ผู้ตั้งมั่นเป็นนิตย์ย่อมพรรณนาว่าพระนางคือ “มายา” เอง
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced)
Scene: A contemplative tableau: Lakṣmī/Śrī as a single radiant goddess, while around her stand representatives of paths—brahmavids, yogins, and māyāvins—each gesturing to a different aspect (vidyā, siddhi, vaiṣṇavī śakti, māyā).
FAQs
The Divine Feminine is understood through many lenses—wisdom, prosperity, yogic attainment, and cosmic māyā—yet remains one sacred power.
Contextually part of Kedārakhaṇḍa’s Kedāra Māhātmya, but this verse itself is doctrinal rather than topographical.
No direct ritual instruction is stated.