Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 44
तासु नीलाश्च कृष्णश्च कपिलाश्च कपिंजलाः । बभ्रवः श्यामका रक्ता जंबूवर्णाश्च पिंगलाः । आभिर्युक्ता तदा गोभिः सुरभिः प्रत्यदृश्यत
tāsu nīlāśca kṛṣṇaśca kapilāśca kapiṃjalāḥ | babhravaḥ śyāmakā raktā jaṃbūvarṇāśca piṃgalāḥ | ābhiryuktā tadā gobhiḥ surabhiḥ pratyadṛśyata
ในหมู่โคนั้นมีสีคราม สีดำ สีคาปิล และสีคปิญชละ; มีสีน้ำตาล สีคล้ำ สีแดง สีชมพู่(ชัมพุ) และสีปิงคละดั่งทองน้ำตาล ครั้นประกอบด้วยโคเหล่านี้แล้ว สุรภีก็ปรากฏแก่สายตา
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced; Māheśvara Khaṇḍa narration to sages)
FAQs
The cow is presented as a manifold form of auspicious nourishment; diversity here signifies abundance and dharmic prosperity.
The verse is embedded in Kedāra Khaṇḍa’s mahatmya narration, associated with the Kedāra sacred region.
Not directly; the emphasis supports the purāṇic valuation of cows, aligning with later go-dāna instructions in the passage.