Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 45
मूर्खाचरितमेतद्धि मन्मातुरुचितं न हि । अन्यत्संसारसारं च सारमन्यच्च मोहिताः
mūrkhācaritametaddhi manmāturucitaṃ na hi | anyatsaṃsārasāraṃ ca sāramanyacca mohitāḥ
นี่เป็นพฤติกรรมของคนเขลาอย่างแท้จริง ไม่สมควรแก่แม่ของข้าเลย ผู้ที่หลงผิดย่อมถือเอาสิ่งหนึ่งว่าเป็น 'แก่นสาร' ของชีวิตทางโลก ในขณะที่แก่นสารที่แท้จริงนั้นอยู่ที่อื่น
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa convention)
Tirtha: महीसागरसंगम (contextual)
Type: sangam
Listener: Mother (within scene)
Scene: The son’s expression turns firm; he indicates two paths—one toward the waves (impulsive despair), another toward a symbolic ‘inner path’ (dharma/jñāna). The mother appears chastened yet receptive.
FAQs
It condemns foolish attachment and urges discernment: what people call the ‘essence’ of life is often misidentified due to delusion.
No site is named; the verse is ethical-philosophical rather than a tīrtha-māhātmya passage.
None; the focus is on correcting deluded valuation and cultivating viveka (discrimination).