Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 44
अशोच्ये शोचसि शुभे शोच्ये नैवाऽपि शोचसि । देहस्यास्य कृते मिथ्यासंसारे किं विमुह्यसि
aśocye śocasi śubhe śocye naivā'pi śocasi | dehasyāsya kṛte mithyāsaṃsāre kiṃ vimuhyasi
ดูก่อนผู้เจริญ ท่านโศกเศร้าในสิ่งที่ไม่ควรโศกเศร้า และไม่โศกเศร้าในสิ่งที่ควรค่าแก่การโศกเศร้า เพื่อร่างกายนี้ ไฉนท่านจึงหลงอยู่ในวัฏสงสารอันจอมปลอมและหลอกลวงนี้เล่า?
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa convention)
Tirtha: महीसागरसंगम (contextual)
Type: sangam
Listener: Mother (within scene)
Scene: The son gestures gently as if separating ‘real’ and ‘unreal’; the mother’s face shows dawning realization; behind them, waves repeatedly arise and dissolve—visual metaphor for saṃsāra.
FAQs
It redirects grief away from the perishable body toward true spiritual discernment, urging freedom from delusion in saṃsāra.
No specific tīrtha is named in this verse; it functions as a general dharma-teaching within the Kaumārikākhaṇḍa narrative.
None in this verse; it is purely an instruction in right understanding and detachment.