Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 173
एको बंधुर्नास्ति ततो द्वितीयो हृदी स्थितं तमहमनुब्रवीमि । तेनानुशिष्टा बांधवा बंधुमंतः सप्तर्षयः सप्त दिवि प्रभांति
eko baṃdhurnāsti tato dvitīyo hṛdī sthitaṃ tamahamanubravīmi | tenānuśiṣṭā bāṃdhavā baṃdhumaṃtaḥ saptarṣayaḥ sapta divi prabhāṃti
มีญาติแท้เพียงองค์เดียว นอกเหนือจากพระองค์ไม่มีองค์ที่สอง พระองค์ผู้สถิตในดวงหทัย—ข้าพเจ้าประกาศพระองค์นั้น ด้วยคำสั่งสอนของพระองค์ เหล่าญาติผู้มีญาติแท้ คือฤๅษีทั้งเจ็ด ย่อมส่องประกายเป็นเจ็ดดวงในสวรรค์
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvara-khaṇḍa context)
Tirtha: Saptarṣi-maṇḍala (symbolic/celestial)
Type: kshetra
Scene: A night sky with the Saptarṣi constellation shining; below, seven sages seated in a circle around a central heart-lotus radiance symbolizing the one Bandhu within.
FAQs
The indwelling Lord is the sole true ‘relative’ and refuge; those guided by Him attain luminous, exalted status like the Saptarṣis.
No explicit tīrtha is named; the verse emphasizes the heart as the supreme sacred locus (inner pilgrimage).
No explicit rite; it prescribes alignment with divine instruction (anuśāsana) and taking refuge in the one inner Bandhu.