Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 172
एको गुरुर्नास्ति तथा द्वितीयो हृदि स्थितस्तमहं नृ ब्रवीमि । यं चावमान्यैव गुरुं मुकुन्दं पराभूता दानवाः सर्व एव
eko gururnāsti tathā dvitīyo hṛdi sthitastamahaṃ nṛ bravīmi | yaṃ cāvamānyaiva guruṃ mukundaṃ parābhūtā dānavāḥ sarva eva
มีพระคุรุเพียงองค์เดียว เช่นนั้นย่อมไม่มีองค์ที่สอง พระองค์ผู้สถิตในดวงหทัย—ข้าพเจ้ากล่าวถึงพระองค์แก่ชนทั้งหลาย และเพราะดูหมิ่นพระคุรุนั้น คือมุกุนทะ เหล่าทานวะทั้งปวงจึงพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvara-khaṇḍa context)
Scene: Mukunda as radiant inner Guru seated within a heart-lotus; outside, proud Dānavas fall back in defeat, their arrogance broken by the power of guru-tattva.
FAQs
The supreme Guru is the indwelling Lord; disrespect toward that divine teacher leads to downfall, while reverence aligns one with liberation.
No site is specified; the verse contributes to the passage’s inward māhātmya—heart-dwelling Guru as the highest refuge.
A devotional-ethical prescription: do not dishonor the Guru (Mukunda); cultivate reverence rather than contempt.