Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 168
विश्वकर्मा च प्रासादलिंगं याम्येति नाम च । विभीषणश्च पांसूत्थं सुहृत्तमेति नाम च । वंशांकुरोत्थं सगरो नाम संगतमेव च
viśvakarmā ca prāsādaliṃgaṃ yāmyeti nāma ca | vibhīṣaṇaśca pāṃsūtthaṃ suhṛttameti nāma ca | vaṃśāṃkurotthaṃ sagaro nāma saṃgatameva ca
วิศวกรรมะได้สร้างลึงค์ดุจปราสาท และถวายพระนามว่า “ยามยะ” วิภีษณะได้สร้างลึงค์อุบัติจากธุลี และขนานนามว่า “สุหฤตตมะ” (มิตรผู้ประเสริฐยิ่ง) ส่วนสคระได้สร้างลึงค์เกิดจากหน่อไผ่ และมีนามว่า “สังคตะ” (ผู้ประสานเป็นหนึ่ง)
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced)
Type: kshetra
Scene: A sacred grove/precinct with several small shrines: Viśvakarmā erects a palace-like liṅga; Vibhīṣaṇa offers a dust-born liṅga; Sagara installs a bamboo-sprout liṅga—each with an inscribed name-plaque.
FAQs
Śiva’s presence is invoked through all kinds of consecrated forms—from grand architecture to the humblest dust—when intention is pure.
A particular tīrtha is not specified in this verse; it continues a devotional enumeration.
No direct prescription; it records distinct liṅga types and their names.