Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 36
मन्ये धर्ममयी मूर्तिः कापि त्वं शुचिमानसा । त्वद्दर्शनात्परां प्रीतिं संप्राप्तानींद्रियाणि मे
manye dharmamayī mūrtiḥ kāpi tvaṃ śucimānasā | tvaddarśanātparāṃ prītiṃ saṃprāptānīṃdriyāṇi me
โอ้ผู้มีจิตบริสุทธิ์ ข้าพเจ้าเห็นท่านประหนึ่งเป็นรูปแห่งธรรมะเอง ครั้นได้เห็นท่านแล้ว อินทรีย์ทั้งหลายของข้าพเจ้าก็บรรลุปีติอันประเสริฐยิ่ง
Unspecified devotee/narrative voice (contextual; not explicit in snippet)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: A respectful encounter in Kāśī: a pilgrim/speaker bows to a serene, pure-minded ascetic or dhārmika figure; the listener’s face shows uplifted joy; background hints of ghāṭ steps and temple spires.
FAQs
Darśana of the truly dharmic and pure-hearted brings inner uplift and refined joy.
No single tīrtha is named in this verse; it appears within the Kāśī-khaṇḍa’s devotional setting.
No formal rite is prescribed; the emphasis is on the transformative power of darśana and virtuous association.