Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 14
लक्ष्मीशः सर्वदो नान्यो लक्ष्मीशोप्यपवर्गदः । एक एव हि लक्ष्मीशस्ततो ध्येयो न चापरः
lakṣmīśaḥ sarvado nānyo lakṣmīśopyapavargadaḥ | eka eva hi lakṣmīśastato dhyeyo na cāparaḥ
ไม่มีผู้ใดนอกจากพระผู้เป็นเจ้าแห่งพระลักษมีที่ประทานความสำเร็จทั้งปวง และพระลักษมีศะยังประทานโมกษะด้วย แท้จริงพระลักษมีศะมีเพียงหนึ่งเดียว ดังนั้นพึงภาวนาเพ่งถึงพระองค์เท่านั้น มิใช่อื่นใด
Vyāsa (deduced from immediate narrative context in the same adhyāya)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: Lakṣmīśa (Viṣṇu with Lakṣmī) seated on a lotus or śeṣa, bestowing two boons symbolically—one of prosperity, one of liberation—while a Kāśī pilgrim meditates; the Gaṅgā and ghāṭ steps frame the scene.
FAQs
Single-point devotion: the Lord of Lakṣmī (Viṣṇu) is presented as the sole giver of both worldly success and mokṣa, hence worthy of exclusive meditation.
The Kāśī-khaṇḍa context situates the teaching within Kashi’s spiritual landscape, but this verse itself focuses on the deity’s supremacy rather than a particular tirtha.
Dhyāna (meditation) is prescribed—meditate on Lakṣmīśa alone.