Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 67
भासनाद्भर्त्सनाद्भस्म पांसुः पांसुत्वदायतः । पापानां क्षारणात्क्षारो बुधेरेवं निरुच्यते
bhāsanādbhartsanādbhasma pāṃsuḥ pāṃsutvadāyataḥ | pāpānāṃ kṣāraṇātkṣāro budherevaṃ nirucyate
เรียกว่า “ภัสมะ” เพราะทำให้สว่างและขับไล่ตักเตือนความชั่ว; เรียกว่า “ปางสุ” เพราะทำให้สิ่งทั้งหลายกลายเป็นธุลี; และเรียกว่า “กษาระ” เพราะขูดล้างบาป—ดังนี้บัณฑิตอธิบายความหมายไว้
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa context, typically Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: A sage-teacher explains three names—bhasma, pāṃsu, kṣāra—while showing ash in his palm; behind him, faint imagery of a cremation ground and a shining inner light, symbolizing impermanence and purification.
FAQs
Purāṇic dharma often teaches through nirukti (etymology): bhasma is praised as that which purifies, humbles, and removes sin.
The verse supports the Kāśī tīrtha narrative by explaining the sanctity of bhasma used in the tīrtha’s liberating episode.
No explicit rite is commanded here; it provides doctrinal justification for using bhasma/vibhūti as a purifier.