Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 66
सर्वेभ्यो दुष्टसत्त्वेभ्यो यतो रक्षेदहर्निशम् । रक्षत्येषा ततः प्रोक्ता विभूतिर्भूतिकृद्यतः
sarvebhyo duṣṭasattvebhyo yato rakṣedaharniśam | rakṣatyeṣā tataḥ proktā vibhūtirbhūtikṛdyataḥ
เพราะวิภูตินี้คุ้มครองทั้งกลางวันและกลางคืนจากสรรพสัตว์ชั่วร้ายทั้งปวง และเป็นผู้ปกปักรักษาเอง จึงเรียกว่า “วิภูติ” เพราะเป็นผู้ประทานความผาสุกและสิริมงคล
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa context, typically Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: Personified Vibhūti as a pale, radiant protective presence standing beside a devotee, forming a vigilant guard through day and night; shadowy ‘duṣṭa-sattvas’ kept at bay.
FAQs
Sacred ash is not mere symbol; it is a dhārmic safeguard and a sign of Śaiva refuge that yields auspiciousness.
Within Kāśī’s tīrtha-cycle, the teaching supports the wider Piśācamocana-tīrtha narrative by explaining protective means like vibhūti.
Keeping vibhūti upon oneself as continual protection (aharniśam), implying regular application.