अविशद् यज्ञवाटं च चकितंरक्षि वीक्षिता । कृतमंगलनेपथ्यां प्रसूं दृष्ट्वा किरीटिनीम्
aviśad yajñavāṭaṃ ca cakitaṃrakṣi vīkṣitā | kṛtamaṃgalanepathyāṃ prasūṃ dṛṣṭvā kirīṭinīm
นางก้าวเข้าสู่มณฑลยัญพิธี; เหล่าผู้เฝ้าระวังตกตะลึงแล้วจ้องมอง ครั้นเห็นพระสุ—ทรงเครื่องพิธีอันเป็นมงคลและสวมมงกุฎ—นางก็เพ่งพินิจเหตุการณ์นั้นโดยถี่ถ้วน
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa context commonly Skanda → Agastya)
Listener: श्रावकः/ऋषयः (कासी-माहात्म्य-श्रोता)
Scene: यज्ञवाटः—वेदिका, अग्निकुण्डः, ऋत्विजः, रक्षिणः चकिताः; सती मंगल-नेपथ्य-युक्ता, किरीटिनी, दिव्य-प्रभा सहितं प्रवेशं करोति; दूरात् विमान-छाया संकेतितम्।
Ritual grandeur without humility can still be spiritually fragile—this scene foreshadows tension between outer rite and inner dharma.
The setting is the yajña-vāṭa of Dakṣa; it is a mythic sacrificial site rather than a Kāśī tirtha.
No prescription; it references ritual decorum (maṅgala-nepathya) as part of the yajña setting.