Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 106
दक्षोपि वदनग्लानिमवाप्य सपरिच्छदः । पुनर्यथाकथंचिच्च यज्ञं प्रावर्तयन्द्विजाः
dakṣopi vadanaglānimavāpya saparicchadaḥ | punaryathākathaṃcicca yajñaṃ prāvartayandvijāḥ
แม้ทักษะพร้อมบริวารและเครื่องประกอบทั้งปวง ก็ถึงความหม่นหมองและอับอาย ทว่าโดยประการใดประการหนึ่ง เหล่าพราหมณ์ผู้เกิดสองครั้งได้ยังยัญพิธีให้ดำเนินต่ออีกครา
Narrator (contextual, within Skanda’s narration in Kāśīkhaṇḍa)
Scene: Dakṣa, surrounded by priests and attendants, sits with downcast face; the sacrificial arena shows signs of disruption, yet the brāhmaṇas cautiously resume the rite, rekindling the fire.
FAQs
Ritual action may be resumed outwardly, but inner disgrace and disruption show that dharma depends on right alignment with the divine, not mere procedure.
The verse sits in the Kāśīkhaṇḍa framework (Kāśī/Varanasi), though this particular line references the yajña narrative rather than naming a specific tīrtha.
No new prescription is given; it only states that the brāhmaṇa priests restarted the yajña despite the setback.