ईश्वर उवाच । सुरश्रेष्ठ तपःश्रेष्ठ सर्वाम्नाय निधिर्भव । सृष्टेःकरणसामर्थ्यं तवास्तु मदनुग्रहात्
īśvara uvāca | suraśreṣṭha tapaḥśreṣṭha sarvāmnāya nidhirbhava | sṛṣṭeḥkaraṇasāmarthyaṃ tavāstu madanugrahāt
พระอีศวรตรัสว่า: “โอ้ผู้ประเสริฐยิ่งในหมู่เทวะ โอ้ผู้เลิศในหมู่ผู้บำเพ็ญตบะ จงเป็นคลังแห่งอามนายะทั้งปวง (สืบสายพระเวท) ด้วยพระกรุณาของเรา ขอให้พลังในการกระทำการสร้างสรรค์เป็นของท่านเถิด”
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Kāśī (Ānandavana)
Type: kshetra
Listener: A ‘surāśreṣṭha/tapaḥśreṣṭha’ deity-ascetic (contextually Brahmā or a principal deva)
Scene: Īśvara, radiant and tranquil, bestows a boon upon a great deity/ascetic, declaring him a treasury of all āgamas and granting creative potency; the setting evokes Kāśī’s sanctity with subtle liṅga symbolism.
Cosmic authority and spiritual knowledge arise from divine grace; even creation proceeds by the Lord’s sanction.
The wider Kāśī-khaṇḍa setting frames the teaching, though this verse focuses on Śiva’s grace rather than a named tīrtha.
None directly; it highlights tapas (austerity) and transmission of sacred knowledge as foundations for divine empowerment.