त्वमेव हि शरण्यं मे त्वमेव हि गतिः परा । त्वामेव प्रणमामीश नमस्तुभ्यं नमो नमः
tvameva hi śaraṇyaṃ me tvameva hi gatiḥ parā | tvāmeva praṇamāmīśa namastubhyaṃ namo namaḥ
พระองค์เท่านั้นเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า พระองค์เท่านั้นเป็นจุดหมายสูงสุดของข้าพเจ้า ข้าพเจ้ากราบนอบน้อมแด่พระองค์ผู้เป็นเจ้าแต่เพียงผู้เดียว—ขอนอบน้อมแด่พระองค์ นอบน้อมแล้วนอบน้อมอีก
Brahmā (in praise of Śiva)
Tirtha: Kāśī (Śiva-śaraṇa kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Purāṇic audience within Kāśī-khaṇḍa frame
Scene: A devotee (Brahmā in the hymn) bows repeatedly before Śiva, conveying total surrender; the space feels like a sanctum filled with stillness and grace.
Single-pointed refuge (śaraṇāgati) in the Lord is a direct path to spiritual fulfillment.
Kāśī is the narrative setting; the verse functions as universal bhakti instruction within Kāśī-māhātmya.
Repeated praṇāma and namaskāra (devotional salutation) are implied as daily worshipful conduct.