Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 51
लोके त एव धनधान्यसमृद्धिभाजस्ते पुत्रपौत्रसुकलत्र सुमित्रवंतः । तेषां यशः प्रसरचंद्रकरावदातं विश्वं भवेद्भवसि येषु सुदृक्त्वमीशे
loke ta eva dhanadhānyasamṛddhibhājaste putrapautrasukalatra sumitravaṃtaḥ | teṣāṃ yaśaḥ prasaracaṃdrakarāvadātaṃ viśvaṃ bhavedbhavasi yeṣu sudṛktvamīśe
ในโลกนี้ ผู้ที่ได้ส่วนแห่งทรัพย์ ข้าวปลา และความรุ่งเรือง มีบุตรหลาน คู่ครองอันประเสริฐ และมิตรสหายอันดีงาม มีเพียงผู้ที่พระองค์ทอดพระเนตรด้วยสายตาเมตตาเท่านั้น เกียรติยศของเขาขาวผ่องและแผ่ไพศาลดุจแสงจันทร์ ปกคลุมไปทั่วโลก โอ้พระนางผู้เป็นใหญ่
Devas (deduced from continued collective praise following the previous verse)
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Devī casts a gentle, luminous glance like moonbeams over devotees: households with full granaries, harmonious families, and bards spreading their fame; the city of Kāśī glows under a moonlit sky.
FAQs
Divine grace (anugraha) is presented as the true source of prosperity, harmony in family life, and enduring good reputation.
The Kāśī Khaṇḍa context situates the hymn within Kāśī’s sacred landscape, where devotion is said to yield both worldly welfare and spiritual uplift.
No explicit rite is stated; the implied practice is devotion and reverent praise to attract Devī’s auspicious glance.