पुरा रुद्रसरो नाम तत्तीर्थं कलशोद्भव । दशाश्वमेधिकं पश्चाज्जातं विधिपरिग्रहात्
purā rudrasaro nāma tattīrthaṃ kalaśodbhava | daśāśvamedhikaṃ paścājjātaṃ vidhiparigrahāt
โอ้ กะละโศทภวะ (อคัสตยะ) กาลก่อน ตีรถะนั้นมีนามว่า ‘รุทรสระ’ ครั้นภายหลัง ด้วยการรับปฏิบัติพิธีโดยพระพรหมตามครรลอง จึงได้ชื่อว่า ‘ทศอัศวเมธิกะ’
Skanda (deduced; addressing Agastya as Kalaśodbhava)
Tirtha: Rudra-saras (earlier); Daśāśvamedhika (later)
Type: kund
Listener: Agastya (Kalaśodbhava)
Scene: A split-narrative depiction: an earlier serene ‘Rudra-saras’ with Śaiva symbols, transitioning to a later scene of Brahmā’s formal rite (vidhi-parigraha) that renames it Daśāśvamedhika; Agastya as attentive listener in the frame.
Sacred places carry layered identities—Śaiva memory (Rudra-saras) and Vedic merit (Daśāśvamedha)—both intensifying the tīrtha’s glory.
The Daśāśvamedha Tīrtha area, earlier remembered as Rudra-saras.
Brahmā’s ‘parigraha’ (formal undertaking) of great yajñas, explaining the tīrtha’s later name and fame.