Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 75
स्कंद उवाच । यदा यदा स गिरिजा मृदुनामाक्षरामृतम् । आविष्करोति पथिकोऽद्रींद्रो हृष्येत्तदातदा
skaṃda uvāca | yadā yadā sa girijā mṛdunāmākṣarāmṛtam | āviṣkaroti pathiko'drīṃdro hṛṣyettadātadā
สกันทะกล่าวว่า: เมื่อใดเมื่อใด ผู้จาริกนั้นเปล่งเผยน้ำอมฤตแห่งพยางค์อ่อนหวาน—พระนามอันไพเราะของคิริชา—เมื่อนั้นเมื่อนั้น หิมวาน เจ้าแห่งขุนเขา ย่อมยินดีปรีดา
Skanda
Scene: Skanda speaks as a narrator; a pilgrim on the road softly chants Girijā’s name; in a mythic overlay, Himavān (the mountain personified) smiles with joy, as if hearing his daughter praised.
FAQs
The divine Name is ‘nectar’: even a simple utterance of the Goddess’s name carries joy and auspicious power.
The larger Kāśī setting continues; this verse emphasizes nāma-bhakti more than a named tirtha.
Implicit nāma-japa/utterance of Girijā’s name.