Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 61
दृश्यादृश्य यदत्रास्ति तत्सर्वं त्वमु माधव । स्तुतिं कर्तुं न जानामि स्तुतिकर्ता त्वमेव हि
dṛśyādṛśya yadatrāsti tatsarvaṃ tvamu mādhava | stutiṃ kartuṃ na jānāmi stutikartā tvameva hi
โอ้ มาธวะ สิ่งใดก็ตามที่มีอยู่ ณ ที่นี้—ทั้งที่เห็นและไม่เห็น—ล้วนเป็นพระองค์ ข้าพเจ้าไม่รู้จะสรรเสริญอย่างไร เพราะผู้กระทำสรรเสริญอย่างแท้จริงก็คือพระองค์เอง
Jaigīṣavya (addressing Śiva)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: A panoramic Kāśī tableau: ghats, temples, pilgrims, animals, clouds—each subtly overlaid with the same divine aura, indicating that the seen and unseen are one Lord; the devotee stands small, hands folded, speechless in awe.
FAQs
True devotion recognizes the Divine as the totality of existence, and even one’s capacity to praise is granted by the Divine.
Kāśī is the setting in the Kāśīkhaṇḍa, framing this hymn as part of Kāśī’s sacred theology.
None explicitly; the verse is a devotional confession emphasizing inner worship through recognition and praise.