अग्निबिंदुरुवाच । विष्णो कियत्परीमाणा पुण्यैषा मणिकर्णिका । ब्रूहि मे पुंङरीकाक्ष नत्वत्तस्तत्त्ववित्परः
agnibiṃduruvāca | viṣṇo kiyatparīmāṇā puṇyaiṣā maṇikarṇikā | brūhi me puṃṅarīkākṣa natvattastattvavitparaḥ
อัคนิบินทุทูลว่า: “ข้าแต่พระวิษณุ มณิกรณิกาอันเป็นบุญยิ่งนี้มีขอบเขตเพียงใด? โปรดตรัสบอกข้าพระองค์เถิด พระเนตรดุจดอกบัว เพราะไม่มีผู้รู้ตัตตวะยิ่งกว่าพระองค์”
Agnibindu
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Listener: Audience; internal listener is Viṣṇu being addressed
Scene: The sage addresses Viṣṇu with folded hands, pointing toward the bustling yet sacred Maṇikarṇikā sector—river steps, pilgrims, priests—seeking the exact sacred boundary.
Sacred places have defined spiritual geographies, and learning them from authoritative sources is part of tīrtha-dharma.
Maṇikarṇikā Tīrtha in Kāśī.
No direct ritual; this verse initiates a doctrinal-geographical inquiry into the tīrtha’s extent.