Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 41
दुर्भिक्षपीडितेनाथ वृषलीपतिना विना । प्राणाधारं तदा तेन देशाद्देशांतरं ययौ
durbhikṣapīḍitenātha vṛṣalīpatinā vinā | prāṇādhāraṃ tadā tena deśāddeśāṃtaraṃ yayau
ต่อมา เมื่อถูกความกันดารอาหารบีบคั้น และต้องพลัดพรากจากสามีของหญิงศูทรนั้น เขาจึงออกเดินทางจากแคว้นสู่แคว้น เพื่อแสวงเพียงที่พึ่งสำหรับประคองชีวิต
Maheśvara (Śiva) (continuing narration)
Tirtha: Daṇḍakāraṇya (approaching)
Type: kshetra
Listener: Viṣṇu
Scene: A lone, famine-stricken traveler with sacred thread, moving across harsh terrain; separation from the woman’s household; the road stretching into forested central India.
FAQs
When dharma is neglected, life narrows to survival alone; suffering and instability follow as the field of karma ripens.
No specific tīrtha is named; the narrative is moving toward Kāśī-centered teaching by showing the misery of dharma-loss elsewhere.
None explicitly; the verse is narrative, emphasizing the condition of wandering and dependence on basic sustenance.