Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 40
नाभ्या आसीदंतरिक्षं लोमानि च वनस्पतिः । चन्द्रमा मनसो जातश्चक्षोः सूर्यस्तव प्रभो
nābhyā āsīdaṃtarikṣaṃ lomāni ca vanaspatiḥ | candramā manaso jātaścakṣoḥ sūryastava prabho
จากพระนาภีของพระองค์บังเกิดอากาศระหว่างโลก; จากขนกายของพระองค์บังเกิดพฤกษชาติ. จากพระมโนบังเกิดพระจันทร์ และจากพระเนตรบังเกิดพระอาทิตย์ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า
Devas (gods), continuing the hymn
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and ṛṣis of Naimiṣāraṇya (typical frame)
Scene: A cosmic deity whose navel opens into the mid-space; hairs transform into forests and herbs; from the mind rises the cool moon; from the eye blazes the sun—gods witnessing in reverent awe.
FAQs
Cosmic order is envisioned as arising from the Divine body, making nature itself a field of sacred presence.
The verse is embedded in the Kāśī-khaṇḍa narrative but does not name a particular tīrtha; it glorifies the cosmic Lord.
No explicit prescription; it supports meditative worship through cosmic visualization.