Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 4
गणावूचतुः । पुरा सिसृक्षतः सृष्टिं स्रष्टुरंगुष्ठपृष्ठतः । दक्षः प्रजाविनिर्माणे दक्षो जातः प्रजापतिः । षष्टिर्दुहितरस्तस्य तपोलावण्यभूषणाः । सर्वलावण्यरोहिण्यो रोहिणीप्रमुखाः शुभाः
gaṇāvūcatuḥ | purā sisṛkṣataḥ sṛṣṭiṃ sraṣṭuraṃguṣṭhapṛṣṭhataḥ | dakṣaḥ prajāvinirmāṇe dakṣo jātaḥ prajāpatiḥ | ṣaṣṭirduhitarastasya tapolāvaṇyabhūṣaṇāḥ | sarvalāvaṇyarohiṇyo rohiṇīpramukhāḥ śubhāḥ
เหล่าคณะคณะ (คณะของพระศิวะ) กล่าวว่า: กาลก่อน เมื่อพระผู้สร้างทรงประสงค์จะบังเกิดสรรพสิ่ง ท่านทักษะ ผู้เป็นปรชาปติอันชำนาญ ได้อุบัติขึ้นจากหลังนิ้วหัวแม่มือของพระผู้สร้าง เชี่ยวชาญในการก่อกำเนิดหมู่ประชา เขามีธิดาอันเป็นมงคลหกสิบองค์ ประดับด้วยตบะและความงาม เปล่งรัศมีด้วยเสน่ห์ทั้งปวง โดยมีโรหิณีเป็นประมุข
Gaṇas (Śiva’s attendants)
Scene: A cosmic tableau: the Creator (Brahmā) in meditation; from the back of his thumb arises Dakṣa, radiant and poised as Prajāpati; around him stand sixty luminous daughters, austere yet beautiful, Rohiṇī foremost.
FAQs
Cosmic order arises through divinely sanctioned creation, and austerity (tapas) is portrayed as an ornament that sanctifies even celestial lineages.
The wider passage belongs to the Kāśī-khaṇḍa (Kāśī-māhātmya), setting the stage for later verses that anchor the narrative in Kāśī’s sacred landscape.
No explicit ritual is prescribed in this verse; it introduces the lineage and virtues (tapas) that lead to later Kāśī-centered worship and boons.