Previous Verse
Next Verse

Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 6

सिंहव्याघ्रेभमहिष क्रूरसत्वभयंकरम् । झिल्लिकाभीषणरवं सरीसृपसमाकुलम्

siṃhavyāghrebhamahiṣa krūrasatvabhayaṃkaram | jhillikābhīṣaṇaravaṃ sarīsṛpasamākulam

ถิ่นนั้นน่าสะพรึงกลัวนัก—เต็มด้วยสิงห์ เสือ ช้าง และกระบือป่า อันทำให้หวาดผวาเพราะสัตว์ดุร้าย; ก้องด้วยเสียงจิ้งหรีดอันเป็นลาง และคลาคล่ำด้วยสัตว์เลื้อยคลานที่คืบคลานไปมา

siṃha-vyāghra-ibha-mahiṣa(with) lions, tigers, elephants, and buffaloes
siṃha-vyāghra-ibha-mahiṣa:
Viśeṣya (Head noun qualified; implied)
TypeNoun
Rootsiṃha (प्रातिपदिक) + vyāghra (प्रातिपदिक) + ibha (प्रातिपदिक) + mahiṣa (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा/द्वितीया, एकवचन; समाहार-द्वन्द्व (collective copulative)
krūra-sattva-bhayaṃkaramterrifying due to cruel creatures
krūra-sattva-bhayaṃkaram:
Viśeṣaṇa (Qualifier)
TypeAdjective
Rootkrūra (प्रातिपदिक) + sattva (प्रातिपदिक) + bhayaṃkara (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, प्रथमा/द्वितीया, एकवचन; विशेषण (adjectival)
jhillikā-bhīṣaṇa-ravamthe dreadful sound of crickets
jhillikā-bhīṣaṇa-ravam:
Viśeṣaṇa (Qualifier; as descriptive noun)
TypeNoun
Rootjhillikā (प्रातिपदिक) + bhīṣaṇa (प्रातिपदिक) + rava (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, प्रथमा/द्वितीया, एकवचन; (षष्ठी-तत्पुरुष/कर्मधारय-भाव)
sarīsṛpa-samākulamcrowded with reptiles
sarīsṛpa-samākulam:
Viśeṣaṇa (Qualifier)
TypeAdjective
Rootsarīsṛpa (प्रातिपदिक) + samākula (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, प्रथमा/द्वितीया, एकवचन; विशेषण

Narrator (contextual Purāṇic narrator; likely Sūta/Lomaharṣaṇa in Brāhma-khaṇḍa narration)

Tirtha: Setu (Setubandha/Setukṣetra)

Type: kshetra

Scene: A dense, ominous forest alive with predators—lions, tigers, wild buffalo, elephants—while the ground crawls with reptiles; the air vibrates with harsh cricket-chirring, suggesting a perilous approach to a sacred destination.

FAQs

Purāṇic sacred geography often begins by portraying the peril of the wilderness, preparing the reader for the higher protection and merit found near a holy region.

The broader context is Setukhaṇḍa—associated with Setu/Rāmeśvaram—though this verse itself describes the surrounding wild terrain rather than naming a specific tīrtha.

None in this verse; it is descriptive, setting the scene.