Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 75
परीक्षित्स महाराजः पुण्यश्लोकश्च धार्मिकः । विष्णुभक्तो महायोगी चातुर्वर्ण्यस्य रक्षिता
parīkṣitsa mahārājaḥ puṇyaślokaśca dhārmikaḥ | viṣṇubhakto mahāyogī cāturvarṇyasya rakṣitā
มหาราชปริกษิตนั้นเลื่องลือด้วยเกียรติคุณอันศักดิ์สิทธิ์และตั้งมั่นในธรรมะ; เป็นภักตะแห่งพระวิษณุ เป็นมหาโยคี และเป็นผู้พิทักษ์ระเบียบจตุรวรรณะ
Not explicit in snippet (Setukhaṇḍa narrative voice)
Listener: Audience receiving the Setu narrative (contextual)
Scene: Mahārāja Parīkṣit seated in royal assembly, calm yet vigilant, with Viṣṇu’s emblematic presence (śaṅkha-cakra motifs) and yogic composure; ministers and four varṇas depicted as protected and orderly.
FAQs
Ideal kingship is defined by devotion, yogic discipline, and protection of dharma in society.
No specific tīrtha is named in this verse; it supports the Setukhaṇḍa discourse by citing a dharmic exemplar.
None.