वर्षास्वासारसहनं हेमंतेषु जलेशयः । ग्रीष्मे पंचाग्निमध्यस्थो विष्णुध्यानपरायणः
varṣāsvāsārasahanaṃ hemaṃteṣu jaleśayaḥ | grīṣme paṃcāgnimadhyastho viṣṇudhyānaparāyaṇaḥ
ในฤดูฝนท่านอดทนต่อสายฝนกระหน่ำ; ในฤดูหนาวท่านนอนแช่อยู่ในน้ำ; ในฤดูร้อนท่านนั่งท่ามกลางไฟทั้งห้า—มุ่งมั่นอยู่ในสมาธิภาวนาถึงพระวิษณุเสมอ
Narrator (contextual Purāṇic narrator within Setukhaṇḍa)
Tirtha: Setukṣetra (Setubandha)
Type: kshetra
Scene: Triptych-like depiction: monsoon—sage enduring heavy rain; winter—sage lying in water; summer—sage seated amid five fires, eyes closed in Viṣṇu meditation.
True devotion remains steady through discomfort; tapas becomes meaningful when anchored in dhyāna on the Lord.
Setukṣetra is the implied pilgrimage-sacred setting where such rigorous practices are narrated as meritorious.
Pañcāgni-tapas is explicitly mentioned, along with seasonal austerities and Viṣṇu-meditation.