Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 13
इत्येवं समयं कृत्वा विश्वास्य च परस्परम् । मुदा परमया युक्तौ नरेश्वरकपीश्वरौ
ityevaṃ samayaṃ kṛtvā viśvāsya ca parasparam | mudā paramayā yuktau nareśvarakapīśvarau
ครั้นแล้วทั้งสองได้ทำสัญญากัน และวางใจซึ่งกันและกัน; พระราชาแห่งมนุษย์และเจ้าแห่งวานรจึงประสานเป็นหนึ่งด้วยปีติอันยิ่งใหญ่
Narrator (Purāṇic voice; speaker not explicit in snippet)
Tirtha: Sakhya-sthāna of Rāma–Sugrīva (Kiṣkindhā)
Type: kshetra
Listener: Dvijas/ṛṣis (implied by surrounding address)
Scene: Rāma and Sugrīva clasp hands or sit in close counsel, faces bright with relief and joy; vānaras gather respectfully; the forest glade feels like a natural sabhā where dharma is sealed by trust.
FAQs
Trust grounded in dharma enables unity across differences and becomes a source of auspicious joy.
No direct tirtha reference; the Setukhaṇḍa context frames the journey toward Setu’s sacred landscape.
None in this verse.