Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 78
रामश्चतुर्भुजः साक्षान्मानुषत्वं गतो भुवि । अगतीनां च गतिदः स वै धर्मपरायणः । दयालुश्च कृपालुश्च जंतूनां परिपालकः
rāmaścaturbhujaḥ sākṣānmānuṣatvaṃ gato bhuvi | agatīnāṃ ca gatidaḥ sa vai dharmaparāyaṇaḥ | dayāluśca kṛpāluśca jaṃtūnāṃ paripālakaḥ
พระราม—องค์พระผู้เป็นเจ้าสี่กรผู้ปรากฏจริง—เสด็จลงสู่แผ่นดินในรูปมนุษย์ พระองค์ทรงเป็นที่พึ่งและหนทางแก่ผู้ไร้ที่พึ่ง ทรงตั้งมั่นในธรรม เปี่ยมเมตตากรุณา และทรงคุ้มครองสรรพชีวิตทั้งปวง
Narrator (contextual Purāṇic voice; specific speaker not explicit in the snippet)
Scene: A serene epiphany of Rāma: though in human guise, a subtle four-armed divinity shines through; he stands as protector of creatures, with a calm, dharma-radiant aura.
FAQs
Dharma is upheld through compassion: the divine protects beings and becomes the refuge of the refuge-less.
The broader setting is Dharmāraṇya (a sacred forest-region) in the Brahmakhaṇḍa’s Dharmāraṇyakhaṇḍa, though this verse chiefly glorifies Rāma’s dharmic nature rather than naming a specific tīrtha.
None directly; the verse is doctrinal praise (stuti) of Rāma’s dharma and compassion.