Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 206
धन्योहं कृतकृत्योहं सुभाग्योहं धरातले । अद्य मे सफलं जन्म जीवितं च सुजीवितम्
dhanyohaṃ kṛtakṛtyohaṃ subhāgyohaṃ dharātale | adya me saphalaṃ janma jīvitaṃ ca sujīvitam
เราผู้เป็นสุขยิ่ง เราผู้ได้ทำกิจที่ควรทำสำเร็จแล้ว เราผู้มีโชคบนพื้นพิภพนี้ วันนี้การเกิดของเราบังเกิดผล และชีวิตของเราก็เป็นชีวิตที่ได้ดำรงอย่างแท้จริง
A grateful devotee/beneficiary of grace (speaker not explicit in the snippet)
Tirtha: Dharmāraṇya (implied)
Type: kshetra
Scene: A devotee with folded hands, eyes moist yet serene, proclaiming fulfillment; background shows sacred grove/temple threshold; light falls gently as a sign of prasāda.
FAQs
When devotion ripens into grace, one experiences deep fulfillment—life becomes meaningful and spiritually successful.
The sentiment reflects the fruit of the surrounding Dharmāraṇya/Rāmeśvara sacred narrative, though no site is named in the verse itself.
No explicit ritual; it is a phala-śruti style declaration of attained spiritual success.