Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 34
भूमेरंगुलमेकं तु ये हरंति खला नराः । वंध्याटवीष्वतोयासु शुष्ककोटरवासिनः । कृष्णसर्पाः प्रजायंते दत्तदायापहारकाः
bhūmeraṃgulamekaṃ tu ye haraṃti khalā narāḥ | vaṃdhyāṭavīṣvatoyāsu śuṣkakoṭaravāsinaḥ | kṛṣṇasarpāḥ prajāyaṃte dattadāyāpahārakāḥ
คนชั่วผู้ลักเอาแผ่นดินแม้เพียงกว้างหนึ่งองคุลี เพราะแย่งส่วนที่ได้มอบเป็นสิทธิแล้ว ย่อมเกิดใหม่เป็นงูดำ อาศัยอยู่ในป่ารกร้างกันดาร ในถิ่นไร้น้ำ และในโพรงไม้แห้งผุ
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Scene: A shadowy figure stealthily shifts boundary stones; the scene dissolves into a karmic vision: the same being reborn as a black serpent in a parched wasteland, coiled inside a dry hollow tree amid thorny scrub.
FAQs
Stealing land—especially land that has been duly granted—creates severe pāpa and leads to degrading rebirths.
No single tīrtha is praised in this verse; it is a dharma-warning within Dharmāraṇya’s teaching context.
The verse is prohibitive rather than ritualistic: it forbids bhūmi-haraṇa (land theft), especially seizure of granted shares.