Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 80
निशायां करुणैर्वाक्यै रुदंतीं कुररीमिव । चारैर्विलोकयामास रामस्तामतिसंभ्रमात्
niśāyāṃ karuṇairvākyai rudaṃtīṃ kurarīmiva | cārairvilokayāmāsa rāmastāmatisaṃbhramāt
ในราตรีนั้น ครั้นทรงสดับนางร่ำไห้ด้วยถ้อยคำอันเวทนา ดุจเสียงครวญของนกกุรรี พระรามทรงตระหนกยิ่ง จึงรับสั่งให้เหล่าหน่วยสอดแนมออกตรวจค้นโดยรอบ
Narratorial voice (Purāṇic narrator; speaker not explicit in this snippet)
Type: riverbank (tīra)
Scene: Rāma, alarmed yet controlled, dispatches scouts with lamps/torches into the dark riverside grove; the unseen woman’s lament echoes like a bird’s cry.
FAQs
True dharma is protective and responsive—suffering heard in the dark must be met with swift, organized help.
The Dharmāraṇya riverbank setting remains central, framing compassion as part of the kṣetra’s dharmic atmosphere.
No formal rite; a practical dharma-action is shown—deploying cāras (scouts) to locate and aid the distressed.