Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 94
यस्य प्रसादं प्रतिलभ्य संतो वांछंति नैंद्रं पदमुज्ज्वलं वा । निस्तीर्णकर्मार्गलकालचक्राश्चरंत्यभीताः स शिवो गतिर्नः
yasya prasādaṃ pratilabhya saṃto vāṃchaṃti naiṃdraṃ padamujjvalaṃ vā | nistīrṇakarmārgalakālacakrāścaraṃtyabhītāḥ sa śivo gatirnaḥ
เมื่อได้รับพระกรุณาของพระองค์แล้ว เหล่าสันต์ย่อมไม่ปรารถนาแม้ตำแหน่งอันรุ่งเรืองของพระอินทร์; ครั้นข้ามพ้นเครื่องกีดขวางแห่งกรรมและกงล้อแห่งกาลเวลาแล้ว ย่อมจาริกอย่างไร้ความหวาดหวั่น—พระศิวะนั้นคือที่พึ่งของเรา
Nāga-stuti (likely Takṣaka and/or the Nāgas, within Sūta’s narration)
Scene: Liberated saints walking fearlessly while the ‘wheel of time’ (kāla-cakra) and chains labeled ‘karma’ lie broken; Indra’s throne appears distant and undesired; Śiva’s grace is shown as a descending light.
FAQs
Śiva’s grace grants liberation beyond karma and time, making even heavenly attainments seem insignificant.
No specific location is mentioned; the verse glorifies the transformative power of Śiva’s prasāda.
None explicitly; the implied practice is devotion that seeks Śiva’s grace rather than worldly or heavenly rewards.