Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 63
जय रुद्र विरूपाक्ष जयाचिंत्य निरंजन । जय नाथ कृपासिंधो जय भक्तार्तिभञ्जन । जय दुस्तरसंसारसागरोत्तारण प्रभो
jaya rudra virūpākṣa jayāciṃtya niraṃjana | jaya nātha kṛpāsiṃdho jaya bhaktārtibhañjana | jaya dustarasaṃsārasāgarottāraṇa prabho
ชัยแด่พระรุทระ ผู้มีเนตรกว้าง! ชัยแด่พระองค์ ผู้เหนือความคิด ผู้บริสุทธิ์ไร้มลทิน! ชัยแด่พระนาถ มหาสมุทรแห่งกรุณา! ชัยแด่ผู้ขจัดความทุกข์ของภักตะ! ชัยแด่พระผู้เป็นเจ้า ผู้พาข้ามมหาสมุทรสังสารอันข้ามได้ยาก!
Devotee/worshipper (stotra)
Scene: A devotee with folded hands chants ‘Jaya Rudra’ before a luminous liṅga; Śiva appears as Virūpākṣa—wide-eyed, ash-smeared, with crescent moon and Gaṅgā—standing at the edge of a vast ocean symbolizing saṃsāra, extending a hand as a ferryman.
FAQs
Śiva is approached as the compassionate liberator who removes suffering and grants deliverance from saṃsāra.
No explicit tīrtha is named; the verse emphasizes Śiva’s saving grace, a theme common to many Śiva-kṣetras.
Devotional praise and supplication, focusing on Śiva’s mercy and liberating power.