Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 96
एषा प्रवृत्तिश्चांडाल्यास्तवेह परिकीर्त्तिता । तथा संदर्शिता शंभोः कृपणेषु कृपालुता । कर्मणः परिपाकोत्थां गतिं पश्य महामते । अधमापि परं स्थानमारोहति निरामयम्
eṣā pravṛttiścāṃḍālyāstaveha parikīrttitā | tathā saṃdarśitā śaṃbhoḥ kṛpaṇeṣu kṛpālutā | karmaṇaḥ paripākotthāṃ gatiṃ paśya mahāmate | adhamāpi paraṃ sthānamārohati nirāmayam
เรื่องราวทั้งหมดของหญิงจัณฑาลีนี้ได้กล่าวแก่ท่าน ณ ที่นี้แล้ว ในเรื่องนี้ความกรุณาของพระศัมภูต่อผู้ไร้ที่พึ่งปรากฏชัด โอ้ผู้มีปัญญาใหญ่ จงพิจารณาคติที่เกิดจากผลสุกงอมแห่งกรรม: แม้ผู้ต่ำต้อยก็ยังอาจขึ้นสู่สถานะสูงสุดอันปราศจากทุกข์ได้
Narrator (contextual Purāṇic narrator; specific speaker not explicit in the snippet)
Scene: A sage-like narrator concludes the tale, gesturing toward Śiva’s compassion and the law of karma; the rescued woman is envisioned ascending toward a serene, luminous realm free of sorrow.
FAQs
Śiva’s mercy and the ripening of karma can elevate anyone; spiritual attainment is not barred by birth or social label.
The verse functions as a doctrinal conclusion rather than a site-glorification; it emphasizes Śiva’s grace connected to liṅga-worship and Śivarātri context.
No direct injunction is stated here; it summarizes the fruit of Śiva-related devotion (notably bilva-offering and Śivarātri night).