Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 94
अथ विश्वेश्वरः शंभुः करुणामृतवारिधिः । एनामानयतेत्त्यस्मान्युयुजे सविमानकान्
atha viśveśvaraḥ śaṃbhuḥ karuṇāmṛtavāridhiḥ | enāmānayatettyasmānyuyuje savimānakān
ครั้งนั้น พระศัมภู ผู้เป็นพระเป็นเจ้าแห่งสากลโลก—ดุจมหาสมุทรแห่งอมฤตกรุณา—ทรงจัดให้พานางออกจากที่นั้น โดยมอบหมายเหล่าเทวบริวารพร้อมวิมานทิพย์
Narrator (contextual Purāṇic narrator; specific speaker not explicit in the snippet)
Tirtha: Viśveśvara (as salvific focus; contextual)
Type: kshetra
Scene: Śambhu/Viśveśvara, radiant and serene, commands celestial attendants; vimānas descend to lift the unconscious woman from the desolate ground.
FAQs
Śiva’s compassion is not limited by social status or conscious ritual expertise; grace arrives when karma and devotion converge.
The epithet Viśveśvara is strongly associated with Kāśī in wider tradition, but this excerpt alone does not explicitly identify Kāśī; it highlights Śiva’s saving presence at a liṅga-site.
No direct prescription; the fruit of Śivarātri-connected worship is shown as divine upliftment.