Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 97
सह गन्धर्ववर्गैश्च पूजयंति महाबलम् । रंभा घृताची मेना च पूर्वचित्तिस्तिलोत्तमा
saha gandharvavargaiśca pūjayaṃti mahābalam | raṃbhā ghṛtācī menā ca pūrvacittistilottamā
พร้อมด้วยหมู่คณะคันธรรพ์ทั้งหลาย เขาทั้งปวงบูชาพระผู้ทรงมหาพละ; และนางอัปสรา รัมภา ฆฤตาจี เมนา ปูรวจิตตี และติโลตตมา ก็ปรากฏอยู่ด้วย
Deductive: Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to sages
Scene: A radiant Śiva as the central ‘Mahābala’, surrounded by Gandharva choirs; Apsarases—Rambhā, Ghṛtācī, Menā, Pūrvacitti, Tilottamā—stand in attendance, poised for song and dance, with offerings and garlands filling the air.
FAQs
All forms of beauty and art become sacred when offered as worship to Śiva—the source of power and auspiciousness.
No named tīrtha; the focus is the celestial liturgy surrounding Śiva.
No formal rite; the verse models pūjā through song, presence, and reverent offering.