Previous Verse
Next Verse

Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 47

तद्दर्शनानंदविजृंभिताशयः प्रवृद्धबाष्पांबुपरिप्लुतांगः । प्रहृष्टरोमा गलगद्गदाक्षरं तुष्टाव गीर्भिर्मुकुलीकृतांजलिः

taddarśanānaṃdavijṛṃbhitāśayaḥ pravṛddhabāṣpāṃbupariplutāṃgaḥ | prahṛṣṭaromā galagadgadākṣaraṃ tuṣṭāva gīrbhirmukulīkṛtāṃjaliḥ

เมื่อได้เห็นทิพยทัศน์นั้น ใจของเขาก็เบิกบานดุจดอกไม้บาน กายชุ่มด้วยธารน้ำตา ขนลุกชัน วาจาติดขัดด้วยเสียงสะอื้น แล้วประนมมือสรรเสริญพระองค์ด้วยบทสวดสรรเสริญ

tat-darśana-ānanda-vijṛmbhita-āśayaḥwhose heart expanded with joy at that sight
tat-darśana-ānanda-vijṛmbhita-āśayaḥ:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeAdjective
Roottad (सर्वनाम-प्रातिपदिक) + darśana (प्रातिपदिक) + ānanda (प्रातिपदिक) + vijṛmbhita (वि+जृम्भ् कृदन्त) + āśaya (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग; प्रथमा-विभक्ति, एकवचन; बहुपद-तत्पुरुष (whose heart expanded with joy at seeing Him); विशेषण
pravṛddha-bāṣpa-ambu-paripluta-aṅgaḥwhose body was drenched with abundant tears
pravṛddha-bāṣpa-ambu-paripluta-aṅgaḥ:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeAdjective
Rootpravṛddha (प्र+वृध् कृदन्त) + bāṣpa (प्रातिपदिक) + ambu (प्रातिपदिक) + paripluta (परि+प्लु कृदन्त) + aṅga (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग; प्रथमा-विभक्ति, एकवचन; तत्पुरुष (body drenched with water of abundant tears); विशेषण
prahṛṣṭa-romāwith thrilled hair (goosebumps)
prahṛṣṭa-romā:
Visheshana (Qualifier/विशेषण)
TypeAdjective
Rootprahṛṣṭa (प्र+हृष् कृदन्त) + roman (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग; प्रथमा-विभक्ति, एकवचन; कर्मधारय (hair thrilled/standing on end); विशेषण
gala-gadgada-ākṣaramwith faltering words
gala-gadgada-ākṣaram:
Kriya-vishesana (Manner/क्रियाविशेषण)
TypeAdjective
Rootgala (प्रातिपदिक) + gadgada (प्रातिपदिक) + akṣara (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग; द्वितीया-विभक्ति, एकवचन; तत्पुरुष (syllables/words faltering in the throat); विशेषण (स्तुतिवचनम्)
tuṣṭāvapraised
tuṣṭāva:
Kriya (Action/क्रिया)
TypeVerb
Rootstu (स्तु/स्तवन) (धातु)
Formलिट् (Perfect), प्रथमपुरुष, एकवचन; परस्मैपद; उपसर्ग: तु (intensive/augment in perfect stem tuṣṭāva)
gīrbhiḥwith hymns/words
gīrbhiḥ:
Karana (Instrument/करण)
TypeNoun
Rootgir (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग; तृतीया-विभक्ति (Instrumental/3rd), बहुवचन
mukulī-kṛta-añjaliḥwith hands folded (in reverence)
mukulī-kṛta-añjaliḥ:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeAdjective
Rootmukulī (अव्यय/प्रातिपदिक) + kṛta (कृ कृदन्त) + añjali (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग; प्रथमा-विभक्ति, एकवचन; तत्पुरुष (hands folded like a bud); विशेषण

Narrator (Purāṇic narrator; contextually Sūta/compilers’ narrative voice)

Scene: A kneeling king before Śiva-Umā: eyes brimming, tears streaming down cheeks onto chest; goosebumps visible on arms; hair standing; mouth half-open as words falter; hands tightly folded in añjali while hymns rise.

D
Devotee king
Ś
Śiva (implied)

FAQs

Authentic devotion transforms the body and speech—darśana awakens reverence, humility, and heartfelt praise.

No specific tīrtha is mentioned; the verse highlights the inner geography of devotion awakened by divine darśana.

The implied devotional act is stuti (hymnic praise) with añjali (folded hands).