Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 14
एष पुत्रस्तव गुरो त्वमस्य प्राणदः पिता । एष शिष्यस्तु संग्राह्यो भवता करुणात्मना
eṣa putrastava guro tvamasya prāṇadaḥ pitā | eṣa śiṣyastu saṃgrāhyo bhavatā karuṇātmanā
“ข้าแต่คุรุผู้ควรบูชา โอรสผู้นี้เป็นดุจบุตรของท่าน เพราะท่านเป็นบิดาผู้ประทานชีวิตแก่เขา ฉะนั้น ขอท่านผู้มีพระทัยกรุณา โปรดรับศิษย์ผู้นี้ไว้และชี้นำเขาเถิด”
rājñī (queen)
Scene: The queen addresses the yogin with folded hands, presenting her son as a disciple; the yogin’s face shows compassion, suggesting readiness to accept the boy under his protection.
FAQs
A true guru is revered as a second father; compassion is the foundation of accepting and uplifting a disciple.
No site is praised; the verse focuses on guru-śiṣya relationship and protection.
No explicit ritual; the act is a plea for saṃgraha (formal acceptance/mentorship).