राजोवाच । कृतार्थं मां कुरु गुरो संप्राप्तं करुणार्द्रधीः । शैवीं पंचाक्षरीं विद्यामुपदेष्टुं त्वमर्हसि
rājovāca | kṛtārthaṃ māṃ kuru guro saṃprāptaṃ karuṇārdradhīḥ | śaivīṃ paṃcākṣarīṃ vidyāmupadeṣṭuṃ tvamarhasi
พระราชาตรัสว่า: ข้าแต่คุรุเทวะ โปรดทำให้ชีวิตข้าพเจ้าสำเร็จสมบูรณ์เถิด ด้วยพระทัยอ่อนโยนด้วยกรุณา ท่านได้มาถึงที่นี่แล้ว; ฉะนั้นท่านสมควรประทานอุปเทศวิทยาปัญจाक्षรีแห่งไศวะอันศักดิ์สิทธิ์แก่ข้าพเจ้า
King
Scene: The king, hands folded, earnestly requests the Śaiva pañcākṣarī; the guru’s face softens with compassion, suggesting imminent initiation; the queen stands in reverent support.
Life’s fulfillment is linked to receiving Śiva-mantra instruction through the guru’s compassionate grace.
No site is named here; the verse foregrounds mantra-dīkṣā rather than a location.
Upadeśa (formal instruction) of the Śaiva Pañcākṣarī vidyā is requested—implying initiation and disciplined japa.