राज्ञ्युवाच । नाहं तवोपदेशं वै कुर्यां मम गुरुर्भवान् । उपातिष्ठ गुरुं राजन्गर्गं मंत्र विदांवरम्
rājñyuvāca | nāhaṃ tavopadeśaṃ vai kuryāṃ mama gururbhavān | upātiṣṭha guruṃ rājangargaṃ maṃtra vidāṃvaram
พระมเหสีตรัสว่า “หม่อมฉันจะไม่สั่งสอนพระองค์ เพราะพระองค์เป็นสวามีและเป็นผู้ควรเคารพดุจครูของหม่อมฉัน ข้าแต่พระราชา จงเข้าไปเฝ้าคุรุคัรกะ ผู้เลิศในหมู่ผู้รู้มนตร์”
Queen
Listener: The King
Scene: The queen respectfully refuses to teach and gestures toward the sage Garga; the scene shifts to a hermitage where Garga sits with manuscripts and rudrākṣa, embodying mantra-knowledge.
Mantra should be received through proper adhikāra and guru-lineage; dharmic propriety governs who teaches whom.
No tīrtha is mentioned; the focus is on guru-seeking and correct transmission of mantra.
Seeking a qualified guru (Garga) for mantra-upadeśa is explicitly prescribed.