Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 8
स वसेद्भास्करे लोके विरिञ्चिदिवसं नृप । घृतेन बोधयेद्दीपं षष्ठ्यां स च नरेश्वर । मुच्यते सर्वपापैस्तु प्रतियाति पुरं रवेः
sa vasedbhāskare loke viriñcidivasaṃ nṛpa | ghṛtena bodhayeddīpaṃ ṣaṣṭhyāṃ sa ca nareśvara | mucyate sarvapāpaistu pratiyāti puraṃ raveḥ
ข้าแต่มหาราช เขาย่อมพำนักในโลกของภาสกราเป็นกาลยาวนานดุจ “หนึ่งวันของพรหมา” ครั้นถึงวันตถีษัษฐี โอ้เจ้าแห่งมนุษย์ หากจุดประทีปด้วยเนยใส เขาย่อมพ้นบาปทั้งปวง และไปสู่มหานครของรวิ คือพระอาทิตย์
Śrī Mārkaṇḍeya (addressing a king, within Revā Khaṇḍa narration)
Listener: Yudhiṣṭhira (addressed as nṛpa/nareśvara)
Scene: A devotee at dusk kindles a single ghee lamp on Ṣaṣṭhī, hands folded toward a radiant solar orb; the lamp’s flame mirrors the sun’s disk, suggesting ascent to Sūrya’s city.
FAQs
Even a simple, sincere act of worship—like lighting a ghee lamp—can yield profound purification and auspicious destiny when aligned with sacred time and devotion.
The verse highlights Sūrya’s realm and merit; the precise named earthly tīrtha is not specified in this single verse.
Kindle a lamp with ghee on Ṣaṣṭhī (the sixth lunar day) as a devotional observance for purification and merit.