Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 47
नर्मदा परमा काचिन्मर्त्यमूर्तिकला शिवा । दिव्या कामगमा देवी सर्वत्र सुरपूजिता
narmadā paramā kācinmartyamūrtikalā śivā | divyā kāmagamā devī sarvatra surapūjitā
นรมทาสูงสุดยิ่ง—คือพระศิวาเองที่ปรากฏเป็นส่วนหนึ่งในรูปซึ่งมนุษย์แลเห็นได้ นางเป็นเทวีทิพย์ผู้บันดาลความปรารถนา และเป็นที่สักการะของเหล่าเทวะทั่วทุกแห่ง
Unknown (narrative voice within Revākhaṇḍa; commonly framed as Sūta/Lomaharṣaṇa relating the māhātmya)
Tirtha: Revā / Narmadā
Type: river
Scene: Revā/Narmadā as a radiant goddess rising from the river, bearing Śaiva aura; devas in the sky offer flowers while pilgrims at ghāṭas light lamps; the river appears both earthly and cosmic.
FAQs
Revā/Narmadā is not merely water but a divine Śaiva presence accessible in the human realm, worthy of universal worship.
The river Narmadā (Revā) itself as a moving tīrtha, praised as Śiva’s auspicious manifestation.
Implicit worship (pūjā) is indicated through “worshipped by the gods,” though no specific rite is detailed.