Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 12
ब्रह्मोवाच । निस्तेजाः शर्वरीनाथ कलाहीनश्च दृश्यसे । उद्विग्नमानसस्तात संजातः केन हेतुना
brahmovāca | nistejāḥ śarvarīnātha kalāhīnaśca dṛśyase | udvignamānasastāta saṃjātaḥ kena hetunā
พระพรหมาตรัสว่า “โอ้เจ้าแห่งราตรี เห็นเจ้าปราศจากรัศมีและไร้ซึ่งกลีบกาลา (ข้างขึ้นข้างแรม) บุตรเอ๋ย ใจเจ้าดูหวั่นไหว—เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้”
Brahmā
Listener: Soma (Candra)
Scene: Brahmā, serene and luminous, looks upon Soma with compassionate scrutiny, noting his dimness and missing phases; Soma stands bowed, distressed.
FAQs
A dharmic guide first diagnoses the suffering—understanding the cause is the beginning of correction and restoration.
None in this verse; it is part of the dialogue that will soon point to Revā’s rare holy stations.
None; it is inquiry and diagnosis within the narrative.