Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 48
सुपर्वणः सुतो यानं त्यक्त्वा भूमौ प्रणम्य च । कृताञ्जलिपुटो भूत्वा ब्राह्मणाय नरेश्वर । समस्तं कथयामास वृत्तान्तं स्वं पुरातनम्
suparvaṇaḥ suto yānaṃ tyaktvā bhūmau praṇamya ca | kṛtāñjalipuṭo bhūtvā brāhmaṇāya nareśvara | samastaṃ kathayāmāsa vṛttāntaṃ svaṃ purātanam
ข้าแต่มหาราช ผู้เป็นเจ้าแห่งมนุษย์ บุตรแห่งสุปัรวัณลงจากยาน กราบลงกับพื้นดิน แล้วประนมมือด้วยความเคารพ เล่าเรื่องราวเก่าแก่ทั้งหมดของตนแก่พราหมณ์
Narrator (contextual prose-verse within the dialogue)
Tirtha: Revā/Narmadā (general Revākhaṇḍa setting)
Type: river
Listener: brāhmaṇa (recipient of the account)
Scene: A royal youth descends from a chariot, prostrates on earth, joins palms, and begins recounting an ancient personal history to a seated brāhmaṇa near a riverbank hermitage.
FAQs
Humility and reverence are the proper gateways to receiving sacred history and tirtha-mahātmya.
The immediate setting remains within the Revā Khaṇḍa’s Hanūmanteśvara narrative frame.
No explicit rite; it highlights dhārmic conduct—bowing and listening respectfully to sacred narration.