Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 13
एवं रामायणे वृत्ते सीतामोक्षे कृते सति । अयोध्यां तु गते रामे हनुमान्स महाकपिः
evaṃ rāmāyaṇe vṛtte sītāmokṣe kṛte sati | ayodhyāṃ tu gate rāme hanumānsa mahākapiḥ
ครั้นเรื่องราวแห่งรามายณะดำเนินครบถ้วน และการหลุดพ้นของนางสีตาสำเร็จแล้ว เมื่อพระรามเสด็จสู่อโยธยา หนุมานมหาวานรก็ออกเดินหน้าต่อไป
Narrator (speaker not explicit in this verse)
Scene: A narrative transition tableau: Rāma’s return to Ayodhyā in the background, while Hanumān, the great vānarī hero, turns away toward the northern sacred mountains, carrying the momentum of devotion and unfinished inner purification.
FAQs
Completion of a dharmic mission leads not to rest but to continued service; the devotee remains oriented toward worship and duty.
Ayodhyā is mentioned as Rāma’s destination, but this verse does not explicitly function as a tīrtha-māhātmya praise.
None; it is a transition in the narrative.